Początkowe ćwiczenia przerabia się z zastosowaniem przeszkód stosunkowo łatwych

W tym celu wybiera się odcinek ulicy; gdzie odbywają się roboty konserwacyjne na dachu jakiegoś domu i w związku z tym ustawione są w poprzek chodnika przegrody z desek, ograniczające przejście. Pies musi się nauczyć spostrzegać wyraźnie dla niego widoczną przeszkodę. Opiekun więc wraz z psem wyrusza chodnikiem w kierunku przeszkody, idąc na wprost niej. Wyszkolony pies powinien się przed nią zatrzymać. Nie czyni tego oczywiście nasz wychowanek, który nie zdążył się jeszcze tego nauczyć, lecz będzie się starał pokonać przeszkodę górą lub dołem, zależnie od wysokości, na jakiej znajduje się deska. Wówczas opiekun powinien natychmiast przeszkodzić temu zamiarowi naganą „fee” i następnym po niej szarpnięciem smyczą pałąkiem. Po zatrzymaniu się psa trzeba go nagrodzić smakołykiem, po czym ostukawszy laską przeszkodę dać rozkaz „w lewo!” lub ,,w prawo!”, a potem „naprzód!”. Może się zdarzyć że pies nie zauważy przeszkody. W takim wypadku opiekun powinien wejść na nią pozorując potknięcie się i w tej samej chwili zganić psa słowem „fee”, następnie ukarać szarpnięciem smyczą i kabłąkiem. Gdy po kilkunastu ćwiczeniach wychowanek będzie już bez rozkazu zatrzymywał się przed przeszkodą tego rodzaju, trzeba z kolei wybrać inny odcinek chodnika, gdzie na przykład stoi na drodze ławka, kiosk, wózek z saturatorem, pojemnik na śmieci itp. W tym wypadku pies powinien ominąć przeszkodę przez obejście jej w odległości bezpiecznej dla prowadzonej osoby. Jeśli uczeń nie wykona tego zadania, trzeba natychmiast zareagować słowną naganą, ukarać i znanymi już środkami mechanicznymi zmusić go do cofnięcia się poprawnego ominięcia przeszkody, a gdy to uczyni nagrodzić.